Hizmetleri
Tasma çeşitleri
Uzatma ve zinciler
Kedi-köpek yaş ve kuru mamaları ve salamlar-konserveler
Muhabbet kuşu,kanaryaitavşan,hamster,balık,kaplumbağa,yemleri
Mama kap ve kürekleri
Kedi kumu,kum kabı,tırmalamaları
Köpek kemikleri
Tüy dökmeyi önleyici preparratlar
Pire Tasmaları
Köpek ağızlıkları
Çiş alıştırma
Şampuan çeşitleri
Bit,pire,kene,kullanılan antiparazitler ilaç,şprey,damlalar
Kedi-köpek taşıma kutuları
Kedi-köpek taşıma sepet ve yatakları
Kedi-köpek giysi ve patiklari
Kedi-köpek oyuncakları

Ä°letiÅŸim
Adres:Evrensite civarı Yeşilyurt mah. 33 sk. Barış apr. B.blok 11/A
Seyhan/Adana
Tel:0322 226 43 04
Cep:0539 249 09 15
email:veterinersayar@hotmail.com
web:www.denizpetvet.com

Popularity: 4% [?]

BÜYÜK ALK veya öbür adlarıyla  DEV ALK, GÖZLÜKLÜ ALK veya
KUZEY ATLANTÄ°K PENGUENÄ°
(Pinguinüs impennis) veya (Plautus impennis)

«Büyük alk» hakkında çok ÅŸey yazılmıştır. Alcidae» ailesinin en iri ve biricik uçamayan üyesidir. Sonuncu büyük alk 1884′te öldürülmüştür. Fakat bu tarihten birkaç yıl önce Kuzey Atlantik’te pek boldu ve Ternöv, Grönland, Ä°zlanda ve Orkney adaları açıklarındaki küçük adalarda binlerce, kuÅŸluk koloniler halinde ürerdi. Bugün sadece birkaç doldurulmuÅŸ örnekten, yumurtalarından ve iskeletlerinden tanıdığımız bu kuÅŸ aÅŸağı yukarı kaz iriliÄŸindeyd.UzunluÄŸu yaklaşık olarak 90 santimdi. Kanatlan körelmiÅŸti, gagası kökünden ucuna kadar hafif kavisliydi, alt gagasında da içeriye doÄŸru sığ bir kavis dikkati çekiyordu. Sırt tüyleri parlak bir siyah, gerdanı siyahımsı kahverengi, göğsüyle karnı beyazdı. Gözünün önünde ve üstünde uzunca ve yuvarlak bir leke dikkati çekiyordu. Kışın gerdan bölgesi de beyaz oluyordu. Gagasıyle ayaklan siyahtı.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

BÃœYÃœK KARA-BAÅžLI MARTI
(Larus marinus)

«Büyük kara-başlı martı» martıların en irisidir. Tüm uzunluğu 75 santimi, açılmış kanatlarının eni ise 167 -168 santimi bulur. İnsanlardan çekinirse de, başka kuşların yiyeceğiyle yumurtalarının azılı bir hırsızıdır. Sırtı ile kanatlarının tüyleri mavimsi bir siyah renktedir.
Martıların en küçüğü  «cüce  marti» dır (Larus minutus), Bu martı daha çok Avrupa ile Asya sularının kuşudur. Uzunluğu 28-30 santimdir.
Kuzeyde üreyen bir başka tür olan «Bonapart martısı» nın (Larus philadelphia) başlıca özelliği, başka martılar gibi yerde yuva yapacağına, yuvasını ladin ağaçlarının tepesine oturtmasıdır. Bu türün yavruları, yuvanın yakınlarında! dolaşan başka martı, yavrularından farklı olarak yuvanın içinde kalırlar. Bonapart martısı yaklaşık olarak 35 -36 santim uzunluğundadır. Güney yolculuklarında vaktinin büyük bir kısmını geçirdiği kara içlerinde birçok böcekleri yok eder.

«Güler martı» (Larus ridibundus) da iyi bilinen martılardan biridir. Sesinden ötürü bazı bölgelerde «deniz kargası» da denilen bu tür, 42 santim uzuluğundadır. Güler martı epey balık avlarsa da, bol miktarda böcek yok etmesi sebebiyle insanlara faydalı sayılır.
Yırtıcı Martılar da gerçek martı gruplarından biridir. Gagaları örtülü, araları perdeli parmakları kavisli tırnaklarla silâhlı, kanatları uzun, dar ve sivri uçludur. Yırtıcı martılar, dünyanın kutuplara yakın soğuk bölgelerinde çoğunlukla açık denizde yaşar ve yalnız üreme mevsiminde kıtanın veya adaların kıyılarında görülürler. Çok güçlü uçuculardır. Gerçek yırtıcı kuşlar gibi, başa çıkabilecekleri bütün hayvanlara saldırır ve başka kuşların avını kapmaya bakarlar. 2 yumurtalarını kumdaki bir girintinin içine yumurtlar veya tunduralarda kendilerine yosundan derme çatma bir yuva yapıverirler. Erkekle dişi sıra ile kuluçkaya oturur. Yavrularını, yaklaşan herhangi bir düşmana karşı canla başla savunurlar.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

Uria’lar ve Garip Ä°niltileri

Dalıcı martıların on türlük bir ailesi daha vardır. Adlarının Türkçe karşılığı olmaması sebebiyle, bunlara, bilimsel adlarına dayanarak ,«Uria» diyeceÄŸiz. Bunlar alk’lardan, özellikle, daha uzun ve kancasız olan gagaları dolayısıyle ayrılırlar. Ternöv’ün kuzey kıyısındaki Funk adasında kuluçkaya oturmuÅŸ uria’ ların ve alk’ların arasında dolaÅŸan tabiat bilginleri, bu kuÅŸların ÅŸaşılacak derecede evcil olduklarına ve devamlı olarak horultuyla karışık bir inilti çıkardıklarına dikkat etmiÅŸlerdi. Siyah renkteki sırtlarıyle baÅŸları ve pırıl pırıl bir beyazlıktaki göğüsleriyle bir garsonlar topluluÄŸunu hatıra getiriyorlardı. Uria’ lar, siyah ve kahverengi lekeli, son derece iri ve armut biçimli bir tek yumurta yumurtlarlar. Yuva yapmazlar. Yumurta yerde kalır, fakat koni biçiminde olduÄŸundan ufak bir dairenin yarıçapından öteye yuvarlanmaz. Tüylü yavru uria’ların göğüsleri is rengindedir. Annelerinin ve babalarının kustuÄŸu yiyecekle beslenirler. Uria türlerinin uzunluÄŸu 35-45 santim arasında oynar.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

ALK’LAR,DENÄ°Z PAPAÄžANLARI ve ÖBÃœR DALICIMARTIGÄ°LLER

DALICI MARTILAR» ın yurdu Kuzey Buz Denizi ve ona bağlı koylarla boğazlardır. Yalnız üreme mevsiminde karaya rağbet eden gerçek deniz kuşlarıdır. Toplu vücutları, kısa boyunları, iri kafaları, türüne göre değişen orta uzunluktaki gagalan, iri perdeli ayakları, kısa ve dar kanatları, kısa kuyrukları ve çoğunlukla iki renkli yumuşak tüyleriyle dikkati çökerler. Çok usta yüzücü ve dalıcılardır. Yiyecekleri olan balıkları ve kabuklu deniz hayvanlarını yüzeyden dalıp suyun altında »yüzmek» suretiyle yakalarlar. Kanatlarının kısalığına rağmen iyi uçarlar. «Alcidae» ailesinin bu türünün 19. yüzyılda insanlar tarafından  soyu tüketilmişti

Alıntıdır…

hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

DEV YIRTICI MARTI
veya öbür adiyle SKUA (Megalestris catarrhactes)

«Dev yırtıcı martı» 57 santim uzunluğundadır. 60 ve 70 derece arası kuzeysel enlemler, bu yırtıcı martının yurdudur. Kışın İngiltere, Almanya ve Fransa kıyılarına kadar inenleri varsa da, çoğunluk kuzeyde kalır ve denizin buzla örtülü olmadığı yerlerde yiyecek arar. Bol balık yedikten başka, solucanlarla böceklere de rağbet eder. Başka deniz kuşlarını gözetler, onların bir av yakaladığını görür görmez üzerlerine saldırır ve yiyeceklerini gagalarından düşürtmeye bakar. Başka kuşlar karşısındaki cesaretini insanlarla köpeklere karşı da gösterir. Yuvasına yaklaşan insanların başına şiddetli gaga darbeleri, indirdiği görülmüştür

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

JASSANA’LAR

NÄ°LÃœFERLERÄ°N ÃœZERÄ°NDE YÃœRÃœRLER

BATAKLIKLAR, küçük göller ve yüzer bitkilerle âdeta boÄŸulmuÅŸ tembel akarsular, Jassana’  ların veya öbür adlarıyla lotus kuÅŸlarının yedi türünün yurdudur. Bunlar birçok bakımlardan eÅŸsiz kuÅŸlardır: Özellikle ayak parmakları ve pençeleri ÅŸaşılacak derecede uzundur. Gayet oynak olan ve çok kere aÅŸağıya doÄŸru yerine, yukarıya doÄŸru kıvrılan bu ayak tertibi, Jassana’ nın, en nazik su bitkilerinin üzerinde batmadan koÅŸmasına imkân verir. Jassana’nın «nilüfer üzerinde yürüyüşü» deyimi bundan ileri gelir. Avustralya’nın tarak tepeli Jassana’sının (trredipara gallinacea) arka parmak tırnağı 9,5 santim uzunluÄŸundadır.

Jassana’lar dünyanın sıcak bölgelerinde yaÅŸarlar. Bu ince yapılı kuÅŸların uzun boyunları ve vücutları sık tüylüdür. Bacakları da uzun ve incedir. Kanatlarındaki mahmuzlar adamakıllı geliÅŸmiÅŸtir. Vücutları bir nar bülbülününkinden iri deÄŸildir. Bu ürkek kuÅŸlar çok usta uçucudurlar. Yere inince, birçok yaÄŸmur kuÅŸları gibi kanatlarını kısa bir süre dikey olarak tutarlar. Havadayken uzun bacaklarıyle parmaklarını arkalarında hemen yatay olarak uzatırlar. Yiyecekleri su böcekleri, yumuÅŸakçalar ve bitkilerdir. Bu kuÅŸlar «Jacanidae» ailesini meydana getirir.
DiÅŸi jassana renk bakımından erkeÄŸinkine benzerse de, ondan hemen iki misli iridir. Bundan ötürü de erkek jassana, ev iÅŸlerinin çoÄŸuyla görevlendirilen kılıbık bir kocadır. Yuva, ince yapraklı su bitkilerinden meydana gelmiÅŸ, genellikle yassı, bazen de fincan ÅŸeklinde bir yapıdır. Adamakıllı büyük olanları vardır. Suya yakın kısa otların arasına oturtulur, bazen de kısmen suyun üzerindedir. 2 – 4 parlak yumurta, koyu sarı, tarçın veya yeÅŸil renkli fon üzerinde yazı gibi siyah iÅŸaretlidir.
Amerika jassanası (Jacana spinosa) bir tropikal Amerika kuşudur. Bu kızılımsı kahverengi kuşun elma yeşili renginde kanatları vardır, başıyla boynu ise yeşilimsi siyahtır. Alnındaki turuncu sarkık et, rengini daha da zenginleştirir.
Sülün kuyruklu jassana (Hydrophasianus) bir tropikal Asya kuşu olup bu garip kuşların en irisi ve en garibidir. Kuyruğu 30 santimden uzundur. Renkli tüylerinin karanhk   bölgeleri   morumsu   kahve,acık bölgeleri beyazdır.Yanlız en
sesindeki beyazlık parlak bir altır rengine yerini bırakır

Alıntıdır…

HAYVAN ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

ADİ MARTI veya öbür adiyle GÜMÜŞSEL MARTI
(Larus argentatus)

«Adi Martı» veya «Gümüşsel martı» asıl martıların içinde en iyi bilinenidir. Her türlü çöpü ve pisliÄŸi yediÄŸinden dünyanın en iÅŸgüzar çöpçülerinden sayılır. BecerikliliÄŸi de meÅŸhurdur. Rastladığı midyeleri gagasıyle tutarak havalanır, 150 m. kadar yükseklere çıkar, midyeleri, kabuklarının parçalanması için gagasından aÅŸağıdaki kayaların üzerine saldıktan sonra da etleriyle güzelce karnını doyurur. Bîr pelikan’ın, gagasına sıkıştırdığı balıkları kaptığı dahi görenler tarafından anlatılmaktadır.
Kıyılarda, limanlarda ve balıkçı teknelerinin yakınlarında daima bol sayıda martıya rastlanır. Yalnız New York limanında 75 000 martının bulunduğu hesaplanmıştır. Bunlar bol miktarlarda çöple karınlarını doyurmak suretiyle insanlara büyük bir hizmette bulunurlar. Fakat çöp yemelerine rağmen  şaşılacak derecede temiz kuşlardır.
Martılar denizlerdeki en şiddetli fırtınalara karşı koyar ve dalgaların üzerinde uyumak suretiyle dinlenirler. Karada da pekâlâ yaşar ve en sıcak, en soğuk iklimlere dahi dayanırlar.
Adi martılar gayet kalabalık koloniler halinde yuva yaparlar. Yosundan örülü derme çatma bir, yuvaya bol işaretli üç yumurta yumurtlarlar.
Kendi yavrularına müşfik olmakla beraber, başka martıların yavrularına acıma göstermezler. Genellikle  arkadaş canlısı olmakla beraber bazen pek kavgacı olurlar. Yavru martılar anneleriyle babalarının gagasmdaki kırmızı bir beneğe vurmak suretiyle aç olduklarını anlatırlar.
Eskiden binlerce martı, tüyleri için öldürülmüşse de, bu kuşlar şimdi birçok ülkelerde kanunlarla korunulmuştur. Biraz bunun için, biraz da çöplüklerle çevrili büyük limanların vücut bulması sebebiyle martı nüfusu çok artmıştır.
Adi martı, martıgillerin en iri üyelerinden biridir. 65-66 santim uzunluÄŸunda olabildiÄŸi gibi, açılmış kanatlarının eni de 150 santimi bulur. UçuÅŸ hızı ise saatte 55 – 56 kilometreyi bulur.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

DEV YIRTICI MARTI
veya öbür adiyle SKUA (Megalestris catarrhactes)

«Dev yırtıcı martı» 57 santim uzunluğundadır. 60 ve 70 derece arası kuzeysel enlemler, bu yırtıcı martının yurdudur. Kışın İngiltere, Almanya ve Fransa kıyılarına kadar inenleri varsa da, çoğunluk kuzeyde kalır ve denizin buzla örtülü olmadığı yerlerde yiyecek arar. Bol balık yedikten başka, solucanlarla böceklere de rağbet eder. Başka deniz kuşlarını gözetler, onların bir av yakaladığını görür görmez üzerlerine saldırır ve yiyeceklerini gagalarından düşürtmeye bakar. Başka kuşlar karşısındaki cesaretini insanlarla köpeklere karşı da gösterir. Yuvasına yaklaşan insanların başına şiddetli gaga darbeleri, indirdiği görülmüştür

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

Limanların Değerli  Çöpçüleri: Martılar

Martılar denilince asıl martılardan başka, deniz kırlangıçları, yırtıcı martılar, dalıcı martılar gibi türler de akla geldiğinden, asıl martıların «martıgiller» diye ele alınması doğru olurdu. Fakat halk dilinde bu kuşlar sadece martı diye tanındıklarından bizi de burada onlardan bu isimle bahsedeceğiz.
Martılar bütün uçan kuşların en zarif hareketlileri arasındadır, havada daireler çevirişleri, sonra anî dalışları seyredenlerde hayranlık uyandırır. Suyun yüzeyinde uzun süre dinlenirler, zaten perdeli ayaklarının yardımıyle gayet iyi de yüzerler. Hafif kavisli gagaları kuvvetlidir, her an yiyecek kollayan bir kuşta da zaten böyle olması gerekir.
Martılar orta irilikte kuşlardır. Renkleri genel olarak beyazdır, fakat sırtlarında ve kanatlarının üst yüzünde siyahlıklar veya grilikler bulunur. Üreme mevsiminde birçok martıların başının siyah olduğu dikkati çekmiştir. Vücutları dolgun, boyunları kısa, başları oldukça iridir. Orta uzunluktaki gagaları ortasına kadar düzdür, bundan sonra hafif bir kanca ile aşağı kıvrılır.
Bütün kıtaların kıyılarında bulunan martılar, daha doğrusu martıgiller, (Laridae) ailesini meydana getirirler. Pek az türleri karalardan fazla uzaklaşırlar, uzaklaşacak olsalar da kısa zamanda geri dönerler. Bu yüzden martı görmek, eskiden beri gemiciler için, karanın yakm olduğu anlamına gelir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

TUZLU OKYANUSLARDAN TUZLU GÖLLERE

MARTILAR VE DENİZ KIRLANGIÇLARI

MARTIGİLLERLE deniz- kırlangıcıgilleri deniz kıyısı kuşları olarak biliriz. Halbuki göçücü kuşların dünya şampiyonu deniz -kırlangıcıgillerden biridir, martıgillerin bir türüne ise gördüğü hizmetlere karşılık Birleşik Amerika içlerindeki Salt Lake City şehrinde bir anıt dikilmiştir.
Martıgillerle deniz – kırlangıcıgillerin birçok fizikî benzerlikleri olduÄŸu gibi, birçok ortak özellikleri de vardır. Meselâ, her ikisi de zarif ve güçlü uçuculardır, ikisi de balığa bayılırlar, birçokları ise kalabalık koloniler halinde yuva yaparlar.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

KALINBACAKLIGÄ°LLER

BAZI kuÅŸların isimleri aldatıcı  olmaktadır, fakat «kalınbacaklıgil» adı bahis konusu kuÅŸlara gayet uygun düşmektedir. «Kaya yaÄŸmurkuÅŸu» diye de isimlendirilen bu türde kalın bacaklar ve olaÄŸanüstü kaim ve ÅŸiÅŸ diz kapakları göze çarpar. Ailenin 30-60 santim uzunluÄŸundaki dokuz türünün rengi sönük bir gri ve kahverengidir. Hepsinin üçer parmağı, uzun bacakları, iri gözleri ve oval burun delikleri vardır .Öbür yaÄŸmurkuÅŸlarınm burun delikleri ince bir yarık görünüşündedir. Kalınbacaklıgiller’in çoÄŸunluÄŸu dünyamn sıcak bölgelerinde üremekle beraber, bir türü Ä°ngiltere kadar kuzeyde yuva yapar.
Bütün kalınbacaklıgiller akarsularla göllerin çevresindeki taşlık alanlara rağbet ederlerse de, bazı çeşitlerine seyrek bir çalı örtüsüyle kaplı kumlu çöllerde ve otlu ovalarda da rastlıyoruz. Gündüzleri çalıların gölgesinde dinlendikten sonra, geceleyin karınlarını doyurmak üzere yola düzülürler. Gündüz vakti   bir   düşman   görünce,   çok   kere yere uzanarak kendilerini gizlemeye çalışırar. Tek başlarına veya çift olarak yolculuk eder ve yiyecek ararlar. Hızlı koşucular ve iyi uçuculardır. Yuvaları yerdeki sığ bir girintidir. Bunun içine seyrek benekli iki veya üç gri yumurta yumurtlarlar. Sümüklüböcek, solucan ve böcek yerler.
Kalınbacaklıgiller’in Avrupa türü olan «Oedicnemus oedicnemus», 45 santim uzunluÄŸundadır. Sırtında gri fon üzerinde siyahımsı kahverengi çizgileri vardır. Karnı sarımsı beyazdır. Yüzünde ve kanatlarında da beyazlıklar görülür. Güney Avrupa’ da, Kuzey Afrika’da ve Orta Asya’ da çöller ve bozkırlarda yaÅŸar.
«Gürültücü kalınbacak» (Burhinus bistratus), bir Yeni Dünya türüdür. Güney Meksika île Brezilya’nın kuzey-batısı arasında yaÅŸar. Bu kalınbacak iri sarı gözleri, ağır gagası ve yeÅŸil  bacaklarıyle  göze  çarpar.
«İri kalınbacak» (Esacus recurvirostris) bir Güney Asya kuşudur. 45 santim boyunda ve hemen hemen 60 santim uzunluğundadır. Sivri uçlu gagası yukarıya kıvrılmıştır.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

«TAŞ ÇEVİREN» YAĞMUR KUŞU
(Afenaria inîerpres)

Bu kuÅŸ bir baÅŸka dikkate deÄŸer göçücüdür. 23-24 santim uzunluÄŸundaki bu yaÄŸmur kuÅŸu Kuzey Kutbu bölgelerinde üredikten sonra, sonbaharda Güney Brezilya ve Åžili, hatta bazen Antarktika’ya kadar güneye iner. Acayip adı, olaÄŸanüstü besleniÅŸ tarzından ileri gelir. Bu kuÅŸ güçlü gagasıyla taÅŸları, hayvan kabuklarını ve çakılları çevirerek altlarında küçük kabuklu hayvanlar, kabuksuz sümüklü böcekler ve solucanlar arar. Kendine çekirgelerle de ziyafet çeker. YaÄŸmurkuÅŸugillerle çulluklar arasındaki halka olan bu güzel kuÅŸun sırtı parlak bir kızılımsı kahverengi, karnı ise beyazdır, yüzünde, göğsünde, kanatlarında ve kuyruÄŸunda siyah iÅŸaretler   dikkati   çeker.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

FALOROP’LAR – KIÅž BORALARINA KARÅžI KOYARLAR

FALAROP» ların veya öbür adlarıyla «deniz çullukları» nın üç türü olaÄŸanüstü kuÅŸlardır. OlaÄŸanüstü taraflarından bir tanesi ise yeyiÅŸ tarzlarıdır. Karınlarını doyururken suyun içinde aralıksız fırıl fırıl dönmek âdetindedirler. Bu hareket, suda yaÅŸayan minik yaratıkları yüzeye çekmekte, falaroplar da onları gagalarıyle kapmaktadırlar. Bir tabiat bilgini, bir falarop’ un, dengesini zerrece kaybetmeden bunun gibi 250 dönüş yaptığını hesaplamıştır.
Falaroplar flört ve yuva yapma âdetleri bakımından kuÅŸların çoÄŸunluÄŸundan ayrılırlar. Erkek kuÅŸ diÅŸisinden daha donuk renklidir.Esasen diÅŸi flörtte hakim olan taraftır.erkek onun Karşısında çekingen ve nazlı bir tavır takınır. Daha sonra erkek falarop tek başına yumurtaların üzerinde kuluçkaya oturur, yavrular çıktıktan sonra da onlara bakar. Falarop’ların üreme mevsiminde özellikle diÅŸinin, kestane, siyah ve beyaz renklerde parlak bir tüy mantosu vardır. Bu tüylerin üzerindeki desen her bir türde ayrı ayrıdır, fakat kış yaklaşırken falarop’ların hepsi donuk kış urbalarına bürünürler: Bunun sırtı kurÅŸunî gri, karnı ise beyazdır. Falarop’lar küçük kuÅŸlardır: Uzunlukları 20-25 santimdir. Gagaları orta uzunlukta düz ve çok kuvvetsiz, ayakları alçak ve kuvvetsiz, kanatları uzun ve sivri, kuyruÄŸu kısa ve yuvarlanmıştır.
Falarop’ların en ilginç taraflarından biri belki de yaÄŸmurkuÅŸları ile olan akrabalıklarına raÄŸmen, kış mevsiminde denizde yaÅŸayabilmeleridir. «Kuzey falaropu» (Lobipes lobatus) ile «kızıl falarop» (Phalaropus fulicarius) denilen iki tür, her iki yarımkürenin Kuzey Kutbu bölgelerinde yuva yaparlar. «Phalaropididae» ailesinin arta, kalan türü «Wilson falaropu» (Steganopus tricolor), Kuzey Amerika içlerindeki bataklıklarda yuva yapar. Bütün bu falaroplar perdemsi ayak boÄŸumları, yassılmış bacakları ve martılarınki gibi sık tüyleriyle denizdeki hayata ayak uydurmuÅŸlardır. Vakit vakit bir fırtına esnasında Amerika kıyılarım ziyaret ederlerse de, yuva yapma zamanının dışında hep denizde kalırlar. On binlerce kuÅŸluk sürüler bazen aylarca denizde bannırlhr, bu arada minik deniz yaratıklarıyle beslenir ve boraları bir cesaret ve maharetle atlatırlar.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

KINGAGALILAR BECERÄ°KLÄ° OLMAK ZORUNDADIRLAR

    TEK yiyecek kaynağı deniz olan     ıssız   ve   kasvetli   Antarktika     adalarında   yaşayan   «kıngagalılar»,      bu bölgelerde ayakları perdeli olmayan biricik kuşlardır. Cesur ve saldırgan   olmak  zorundadırlar.   Uzaklara yolculuk ederek penguenlerin    ve başka deniz kuşlarının kolonilerini ziyaret eder ve yalnız bırakılmış yumurtaları ve başka yenilebilir maddeleri kaparlar. İnsanoğlundan da pek ürkmezler.
Bu tıknaz yapılı, orta irilikte kafalı, kısa boyunlu, kısa ve kuvvetli kancalı   gagalı   beyaz   kuşların   iki türü  vardır.   İrilik  ve  görünüş   bakımından güvercinlere az çok benzerler. Adlarını, gagalarının en büyük  kısmını  kaplayan  boynuzumsu kından   almışlardır.   Yakın   akrabaları  olmamasına rağmen,  «kıngagalılar»  (Chionidae) ailesi yağmurkuşlarından  sayılır.  En  yakın  akrabaları belki istiridye avcılarıdır.

Alıntıdır…

HAYVAN aNSÄ°KLOPEDÄ°SÄ°

Popularity: 4% [?]

BATAKLIK ÇULLUĞU
(Gallinago gallinago)

«Bataklık çulluÄŸu», Kuzey Avrupa ile Kuzey Asya’da 70 derece kuzey enlemine kadarki bölgelerde yaÅŸar. 28-30 santim uzunluÄŸundaki bu kuÅŸ, geniÅŸ bataklıkları olan her yerde ürer, bu yüzden de anayurtlarından uzak kalmalarına raÄŸmen Avrupa’nın güneyinde ve Afrikainın kuzeyinde üreyenlerine de rastlanır.
Bu   göçücü   kuş   ekim   başlarında Mısırda ve Hindistanda son deece kalabalık sürüler halinde meydana çıkar.
Rengi kahvemsi siyahtır, karm bölgesi beyazdır, göğsünde ve yanlarında kahverengi lekeler, sırtında pas sarısı renginde dört uzun çizgi göze çarpar. «Wilson bataklık çulluÄŸu» (Gallinago delicata) denilen çok yakın bir akrabası da Yeni Dünya’ da yaÅŸar.
Orman çulluğunun batak ormanları sevmesine karşılık, bataklık çulluğu açık bataklıklara ve sulu çayırlara rağbet eder. Bu çullukların her ikisi de yalnızlık seven kuşlardır. Bütün çulluklar iyi uçuculardır, bataklık çulluğu bu bakımdan öbürlerini de bastırdığından, herkes tarafından kolay avlanılabilen kuşlardan değildir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

BATAKLIK ÇULLUĞU
(Gallinago gallinago)

«Bataklık çulluÄŸu», Kuzey Avrupa ile Kuzey Asya’da 70 derece kuzey enlemine kadarki bölgelerde yaÅŸar. 28-30 santim uzunluÄŸundaki bu kuÅŸ, geniÅŸ bataklıkları olan her yerde ürer, bu yüzden de anayurtlarından uzak kalmalarına raÄŸmen Avrupa’nın güneyinde ve Afrikainın kuzeyinde üreyenlerine de rastlanır.
Bu   göçücü   kuş   ekim   başlarında Mısırda ve Hindistanda son deece kalabalık sürüler halinde meydana çıkar.
Rengi kahvemsi siyahtır, karm bölgesi beyazdır, göğsünde ve yanlarında kahverengi lekeler, sırtında pas sarısı renginde dört uzun çizgi göze çarpar. «Wilson bataklık çulluÄŸu» (Gallinago delicata) denilen çok yakın bir akrabası da Yeni Dünya’ da yaÅŸar.
Orman çulluğunun batak ormanları sevmesine karşılık, bataklık çulluğu açık bataklıklara ve sulu çayırlara rağbet eder. Bu çullukların her ikisi de yalnızlık seven kuşlardır. Bütün çulluklar iyi uçuculardır, bataklık çulluğu bu bakımdan öbürlerini de bastırdığından, herkes tarafından kolay avlanılabilen kuşlardan değildir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

BATAKLIK KIRLANGIÇLARI VE KOŞARGİLLER

BU GRUBUN en ilginç kuşu bir koşargildir: Nil timsahının ağzının içine sülük aramaya giren «timsah bekçisi» (Pluvianus aegyptius). Tarihçi Plinyus şöyle yazıyor: «Timsah kıyıda yatarken esnediği vakit, timsah bekçisi dev sürüngenin ağzına girip burasını temizlemektedir,    îşine    geldiği    için timsah  da  kuşa zarar vermemekte,hatta timsah bekçisi dışarı uçacagı vakit, onu ezmemek için çenelerini oynatmamaktadır.
Timsah bekçisi’nin vücudu dedi toplu, orta irilikteki kafası yaÄŸmurkuÅŸugiller’inkinden ufak, bacakları öbür çamurkoÅŸarlarınkinden kısadır. Bu kuÅŸun uzunluÄŸu 20-22 santim kadardır. Timsah bekçisi adı boÅŸuna deÄŸildir. Yalnız timsahlara deÄŸil, baÅŸka yaratıklara da bekçilik hizmeti görebilir. Zira her tekne, yaklaÅŸan her insan, her memeli hayvan, irice her kuÅŸ dikkatini çekmekte ve timsah bekçisi bunu tiz çığlıklarıyle etrafına haber vermektedir.
Eski Dünya’nın «bataklıkkırlangıçgilleri» (Glareolidae) ailesinde, hepsi sıcak bölgeleri tercih eden yirmi üç tür vardır. «Adi bataklık kırlangıcı» (Glareola pratincola) bu kuÅŸların içinde en iyi bilinenidir. Uzun ve sivri kanatlan, çatallı bir kuyruÄŸu ve güçsüz ayakları vardır. Uçarken böcek yakalamakta kırlangıçların tekniÄŸinden faydalanır. Adi bataklık kırlangıcı Akdeniz bölgesinde yuva yapar.              
Adlarından da anlaşıldığı gibi, koşargiller uçucudan ziyade hızlı koşuculardır. Gerek bataklık kırlangıçları gerekse koşargiller sıcak ve kurak ovaları ya da çamurlu alanları severler. Yuva yapma âdetleri aşağı yukarı yağmurkuşları gibidir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]

KARA BOYUNLU KIYI KOÅžARI
(Himantopus mexicanus)

«Kara boyunlu kıyı koşarı», kuşların arasında iriliğine kıyasla en uzun bacakların sahibidir. Vaktinin çoğunu da bekleneceği üzere, sığ  sularda dolaşmakla geçirir. Bacakları, bu göze çarpıcılıkları yetmezmiş gibi, üstelik kırmızıdırlar, bu renk ise kuşun sırtında siyah, karnında ise beyaz olan tüylerle canlı bir tezat meydana getirir. Kıyı koşarı yaklaşık olarak 33-34 santim uzunluğundadır, bacaklarının uzunluğu ise 17 -18 santimdir.
Kıyı koÅŸarları BirleÅŸik Amerika’ nın batısında çok kere kılıçgagalılarla aynı köşelerde yuva yaparlar. Bu kuÅŸların Eski Dünyanın sıcak bölgelerinde yakın akrabaları vardır.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 4% [?]

TOHUM ÇULLUKLARI

MUTLAKA SÜRÜ HALİNDE YOLCULUK EDERLER

TOHUM ÇULLUKLARI», Güney Amerika ile Falkland adalarının bu ormantavuğuna benzeyen garip kuşlarıdır. Mutlaka sürü halinde yolculuk ederler. Bu gruplarda çok kere elliden fazla kuş bulunur. Bunlar bazen havalanıp dört bir yana dağılmadan aralarından bir atlının geçmesine müsaade ederler. Rahatsız edilmedikleri vakit, ağır ağır yerde dolaşır ve güvercinimsi ıslıklarla birbirlerine seslenirler. Kendilerini gizlemeye sıra gelince hayli kurnazdırlar, onları ürkütüp gizlendikleri yerden uçurmak da kolay değildir. Çok zorda kalınca, tıpkı akrabaları bataklık çullukları gibi döne döne havaya atılır, bir yandan da gıcırtılı bir çığlık salıverirler. Sürü havadayken sık bir kitle halinde ve büyük bir hızla yolculuk eder.
Göçücü olan bu kuÅŸlara Patagonya’da deniz seviyesinde, Bolivya Andiarında ise 4 200-4 300 metre yükseklerde rastlıyoruz. Patagonya türü Kuzey Arjantin’de kışlar.
Tohum çullukları 15-30 santim uzunluğundadır. En küçük tipleri bıldırcınları hatıra getirir. Bilinen dört türünün kalınca bir vücudu, kısa ve kuvvetsiz bacakları, uzun ve çok sivri kanatları ve tavuksularınki gibi tüyleri vardır. «Thinicoridae» denilen ayrı bir aile meydana getirmelerine rağmen, yağmurkuşlarıyle akrabadırlar.
Ä°simlerinden de anlaşıldığı üzere tohum çullukları, sadece bitkisel maddelerle ve özellikle tohumlarla beslenirler. Bu kuÅŸlar yerdeki otla astarlanmış bir girintiye yumurtlarlar. 3 – 4 yumurtaları, soluk gri veya pembemsi gri üzerinde sık kahverengi benekli ve armut biçimindedir. Tabiat bilginleri, kuÅŸun, kuluçkaya oturmadığı zaman, yumurtalarının üzerini otla örttüğüne dikkat  etmiÅŸlerdir

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Popularity: 5% [?]